Zanim.

Zanim opadły wszystkie liście udało mi się zrobić jeszcze ostatnie zdjęcia tej pięknej nie deszczowej jesieni. Powystawiałam buzię do słońca i cieszyłam jak małe dziecko szeleszczącymi pod nogami zeschniętymi, a nie zgniłymi, liśćmi. Nawet wiatr smagający policzki jakoś bardziej przyjazny się wydawał niż ten hulający teraz za oknem. Zdążyłam złapać te ulotne piekne chwile, zanim nadeszła szarzyzna.

Klasyczna dwurzędówka.

Kiedy witam listopad to w ruch idą moje ciepłe płaszcze czy kurtki. Od lat kilku mam w swojej szafie stary, wysłużony szary płaszczyk. Kocham go za dwie rzeczy: uniwersalny kolor i materiał: wełna plus kaszmir, a co za tym idzie, grzeje doskonale. Zdaję sobie sprawę, że powinnam mieć już nowszy, wspólczesny fason, ale kiedy uda mi się coś wyszukać okazuje się, że właśnie dopada mnie wielka dziura budżetowa. Tym razem niezłą sumkę zostawiłam w aptece, a okazuje się, że to był dopiero czubek góry lodowej.

Gdy zmęczenie sięga zenitu.

W chwilach, kiedy mam plan dnia napięty od świtu do nocy trudno mi myśleć twórczo, szczególnie podczas doboru ciuchów. Działam schematycznie, utartymi szlakami. Nie wiem, czy to dobrze, czy źle, ale sięgam wtedy po przetestowane wcześniej zestawy. Jednym z nich jest właśnie ten z dzisiejszego posta. 

I jeszcze pomarudzę sobie :)

Kiedy zobaczyłam tą torebkę od razu pomyślałam- jest dla mnie stworzona. Po pierwsze filcowa, a takowej, czyli ciekawej, nie w folkstylu poszukuję od dawna, po drugie z psem- a ja psiara na potęgę :), a po trzecie natchnienia dostałam, bo od dawna mnie z tymi skarpetkami nosi, a po czwarte- idealna dla matki-polki żeby zmiescić wszystko i jeszcze na ramię zarzucić.
Torebka dostepna jest tutaj, a ja chciałabym ją widzieć u siebie w tym prezentowanym poniżej zestawie :)

Właścicielką owej torebki jest chwilowo- taką mam nadzieję, że już niedługo ją zakupię, bo chrapkę mam straszną- blogerka www.dziecipsyimy.pl