Ekstrawagancja.

Stoję sobie w kolejce w sklepie i widzę jak kobietka za mną lustruje mnie z góry na dół. Myślę sobie, dobra nasza, przecież fajnie jest być zauważonym ( a może nie?). Ale jak ślubny parsknął śmiechem, zerkając na kolejnego faceta żywo zainteresowanego moim strojem wpadłam w popłoch i zaczęłam dopytywać czy aby nie mam brudnej spódnicy czy szminki rozmazanej na twarzy. W końcu to jak wyglądam wydaje się być takie normalne. Widać nie dla wszystkich. Połączenie bluzy z plisowaną spódnicą. O co tym ludziom mogło chodzić, hę? Wiecie może?

A miało być tak pięknie.

To miały być extra ładne zdjęcia nowym obiektywem, na który zbierałam od kilku tygodni. Ja tam nie widzę znacznej różnicy pomiędzy poprzednimi, ale to są pierwsze próby okiełznania tego sprzętu. Mam nadzieję, że z każdą kolejną sesją będzie już tylko lepiej.
Zachciało mi sie połączyć brąz z jeansowym odcieniem niebieskiego. Lubię takie dziwne zestawienia, chociaż jeszcze nie miałam odwagi podejmować prób z bardziej charakterystycznymi kolorami np. żółty z czerwienią albo czerwony z pomarańczem. Widziałam raptem kilka propozycji tak odważnych kombinacji, całkiem udanych. Problem w tym, że ja tego "nie czuję". Za to mam oczy i widzę, że moje koturny nijak się mają do tej spódnicy. Każdy przyzna, że w tym zestawieniu spódnica wydaje się być jakby za krótka. Co gorsza, ja wiem, co chciałabym tam widzieć na swoich nogach- letnie "kopytka" z wyciętymi palcami. Tyle, że ich nie mam, więc zaryzykowałam z tym co mam. I jeszcze przepraszam za wymiętoloną spódnicę, ale w aucie nie ma szans, żeby pozostała piękna i gładka ;)

Colorful waggons are driving in trains.

Jadą wozy kolorowe taborami, Jadą wozy kolorowe wieczorami. Może w liściach spadających im powróży Wiatr cygański, wierny kompan ich podróży. Opowiedzcie mi, Cyganie, jak tam u was jest? U nas - wiele i niewiele, Bo w sam raz, U nas czerwień, u nas zieleń, Cień i blask, U nas błękit, u nas fiolet, U nas dole i niedole, Ale zawsze kolorowo jest wśród nas! La la la la ....

Colorful waggons are driving in trains Colorful waggons are driving in the evenings Maybe the gypsy wind, the faithful comrade of their journey, will tell them fortunes in the falling leaves. Before he'll cover your traces with fogs, Tell me, gypsies, how is it going? At our place – a lot and less, 'cause exactly like it should be, There is red, there is green at our place, Shadow and brightness, There is sky-blue, there is violet at our place, There are weal and woe for us, But always there are many colors among us! La la la la...

Posłuchaj Maryli Rodowicz TUTAJ

Walk in the wind.

Każdą wolną chwilę wytchnienia poświęcam na spacer, który koi moje zmysły. Zabieram całą gromadę domowników i idziemy przemierzać szlaki dolin czy wzgórz. Spacer jest dla mnie źródłem wyciszenia, odpoczynku i świetnym pretekstem do rozmowy. Wtedy też do takiej przewietrzonej głowy przychodzą najciekawsze pomysły. Na ostatnim spacerze moja głowa została mocno wywietrzona :), miejscami czułam, że moje włosy unoszą się pod katem 90 stopni.